Widok kalendarza

p w ś c p s n
1
 
2
 
3
 
4
 
5
 
6
 
7
 
8
 
9
 
10
 
11
 
12
 
13
 
14
 
15
 
16
 
17
 
18
 
19
 
20
 
21
 
22
 
23
 
24
 
25
 
26
 
27
 
28
 
29
 
30
 
31
 
 
 
 
 

1291 r.

Pierwsza wzmianka o szkole w Sieradzu.

Zabytki

1. Sieradzki Rynek.      
Sieradzki Rynek swój układ przestrzenny zachował od czasów średniowiecza. Oprócz centralnego placu - rynku, wytyczono wówczas także ulice, zgodnie z zasadą, że z każdego jego rogu wybiegały po dwie prostopadłe do siebie ulice. W przeszłości centralne miejsce zajmował ratusz. Dziś jego istnienie potwierdza jedynie zarys wyłożony cegłą. Obecną zabudowę rynku stanowią piętrowe kamieniczki z przełomu XIX i XX wieku. Bardzo charakterystyczna dla sieradzkiej starówki jest XIX-wieczna pompa.  

2. Kościół farny pod wezwaniem Wszystkich Świętych.      
Należy do najciekawszych zabytków Sieradza. Pierwsza świątynia drewniana istniała tu już zapewne w Xl wieku. Drewniany kościół był grabiony przez Tatarów w 1241 r. i Czechów w 1292 r. W 1331 r. został spalony przez Krzyżaków. Obecny kościół wzniesiony został około 1370 r. Po pożarze od pioruna w 1645 r. odbudowany i powiększony w latach 1648-82 o dwie nawy boczne. Wcześniej, w 1580 r. dobudowana została pięciokondygnacyjna wieża. Kościół w swoim zasadniczym zrębie zbudowany jest w stylu gotyckim z cegły o układzie polskim, wzmocniony uskokowymi przyporami. Po prawej stronie wejścia, w 1925 r. wmurowano odrzwia zamku sieradzkiego i krzyżacką kamienną kulę - pamiątkę najazdu z 1331 r. Wewnątrz kościoła barokowe ołtarze z XVIII w., rokokowe stalle z 1764 r. oraz obrazy m.in. “Wszystkich Świętych" z XVI w. “Chrystusa z krzyżem" pędzla Wojciecha Gersona i kopia obrazu Matki Boskiej Częstochowskiej z 1932 r. W części górnej ołtarza herb województwa sieradzkiego. Na uwagę zasługują również dwie chrzcielnice (kamienna gotycka i drewniana barokowa), bogato zdobiony rokokowy konfesjonał (w prawej bocznej nawie), poźnogotycka rzeźba św. Anny Samotrzeć z pierwszej połowy XVI w. oraz srebra kościelne z XVI w.      3. Klasztor podominikański.       Klasztor należy do najstarszych zabytków Sieradza. Jego początki sięgają pierwszej połowy XIII wieku, kiedy to za sprawą Konrada Mazowieckiego do miasta zostali sprowadzeni dominikanie. Obecna budowla kryje w swoich murach elementy wcześniejszej budowli gotyckiej (krużganki). Na krużgankach cenne rzeźby i kilkanaście obrazów, przeważnie nieznanych autorów, w większości z XVII - XVIII w. Wśród nich należy wymienić obraz “Wskrzeszenie Piotrowina" namalowany w 1647 r. przez Jana Drużla. Wyjątkowo cennym zabytkiem jest rzeźba w drewnie topolowym z lat 1420-1430 o wysokości ok. 122 cm przedstawiająca Madonnę z Dzieciątkiem.  

 4. Przyklasztorny kościół św. Stanisława.      
Został wzniesiony ok. połowy XIII wieku i był to pierwszy kościół dedykowany temu świętemu. Do jego budowy użyto cegły. Świątynia jest budowlą jedno-nawową, z prezbiterium nieco węższym niż nawa. Zgodnie z zasadą dominikanów nie ma wieży, tylko sygnaturkę. Wejście prowadziło niegdyś przez portal od strony rynku. Zasługuje on na szczególną uwagę, ponieważ jest jednym z nielicznych portali wczesnogotyckich w Polsce. Zespół klasztorny był miejscem licznych wydarzeń. We wrześniu 1331 r. został ograbiony i spustoszony przez Krzyżaków. W 1383 r. miał tu miejsce jeden ze zjazdów szlachty, która wybrała na króla Polski Jadwigę córkę Ludwika Węgierskiego. Wśród pięknego wyposażenia na uwagę zasługuje barokowy ołtarz główny z 1718 r., a w nim obraz Matki Boskiej Różańcowej z początku XVIII w. i Chrystusa Króla namalowany przez siostrę M.N. Hekker w 1939 r. Na bramkach rzeźby św. Andrzeja i św. Heleny. Do ołtarza głównego od strony chóru przylega rzeźbiony w drewnie ołtarz z 1731-1734 r. fundacji starosty Jana Morsztyna z obrazem św. Jana Kantego. Obok stalle z XVIII w. Po lewej stronie ołtarz św. Dominika z XVII w. Po prawej stronie ołtarz św. Jacka z XVIII wiecznymi obrazami i rzeźbami. Pozostałe trzy ołtarze są zróżnicowane stylowo, z różnych fundacji, głównie z XVI-XVII w. Od 1922 r. zespół klasztorny użytkowany jest przez ss. Urszulanki (szare) Serca Jezusa Konającego.  

5. Narożna kamienica u zbiegu ulic Zamkowej i Dominikańskiej.      
Jest najstarszą murowaną kamienicą mieszczańską z XVII wieku, powszechnie zwana “kamienicą pojagiellońską". Jest to budynek piętrowy, zbudowany na planie prostokąta, podpiwniczony. W części pomieszczeń zachowały się sklepienia krzyżowe, a w sali na piętrze strop belkowy nawiązujący do epoki Renesansu. Obecnie w budynku mieści się muzeum, w którym prezentowana jest stała ekspozycja przedstawiająca dzieje regionu sieradzkiego, obejmująca działy: archeologiczny, historyczny, historii sztuki i etnograficzny.  

6. Ulica Kolegiacka.      
W XV i XVII wieku zwana Farną, należy do najstarszych w mieście. Wzdłuż tej ulicy znajdują się klasycystyczne, piętrowe kamieniczki z przełomu XIX i XX w.